Legendy, podobnie jak baśnie, funkcjonują w świadomości wielu pokoleń. Kształtują przywiązanie oraz identyfikację z miejscem swego pochodzenia. Działają na wyobraźnię, wzbudzają emocje, pobudzają do refleksji i edukacji historycznej. Starsi przekazują je młodszym, żeby nie zaginęła pamięć o tym, co kiedyś było, co się dawno, dawno temu zdarzyło. I oczywiście każdy opowiada je po swojemu – coś od siebie doda, zmieni.

Nieoceniona jest wartość podań, legend i baśni w edukacji czytelniczej, emocjonalnej, regionalnej i narodowej. Są to gatunki najwcześniej, obok wierszy, poznawane i wprowadzające w świat literatury oraz wartości. Legenda jest tekstem lubianym przez dzieci, ponieważ jest zazwyczaj krótka (a na pewno krótsza od opowiadań czy powieści). Jest to tekst atrakcyjny dla ucznia, ponieważ zawiera elementy fantastyczne, często pojawiają się w nim momenty grozy, cudowności czy baśniowości.

            Na lekcji języka polskiego uczniowie klasy IV uczestniczyli w scenkach przygotowanych przez siebie. Wykorzystali do tego stroje i elementy nawiązujące do omawianych legend. Zastosowane metody dydaktyczne takie jak: praca w grupach czy metoda dramy, pozwoliły na dokładniejsze zrozumienie tematu. Metoda „burza mózgów”, która towarzyszyła podczas gry w skojarzenia, sprawiła uczniom wiele radości i uśmiechu.

 Red. Klaudia Markot-Fedeczko - nauczyciel języka polskiego

Zapraszamy do obejrzenia efektów naszej pracy w poniższej galerii.